En toen....

Gelukkig hebben we zelf goede krukken, aan geschaft toen onze dochters nog voetbalden en af en toe een blessure hadden. De huisarts werd gebeld en ik kon meteen langs komen. Mijn man had de motor achterom gezet en toen konden we gaan.

De huisarts vertrouwde het niet helemaal en stuurde ons naar het ziekenhuis in Sittard om foto's te laten maken. Als er iets gebroken was, moesten we meteen door naar de eerste hulp.

De foto's werden gemaakt en ik moest wachten op de uitslag. Ik moest nogmaals naar binnen, want ze hadden nog foto's nodig vanuit een andere hoek. Uiteindelijk kreeg ik te horen, dat ze het niet zo heel goed konden zien en ik naar de eerste hulp moest.

Daar werd ik onderzocht en moest ik toch nog even onder de scan, want er zat al veel vocht in mijn knie. Even later kwam het nieuws, dat er een breukje zit in  mijn knieschijf  en het tibiaplateau (zie foto)

Ik mag de komende weken mijn knie niet buigen en mag,(liefst dag en nacht) een brace om en dat been niet belasten. Makkelijker gezegd, dan gedaan.....