Update

Ik heb al even niets meer geschreven, omdat er eigenlijk niet zo heel veel veranderde. Ik bleef steeds last van mijn knie hebben, waar het niet de bedoeling was. De orthopeed had gezegd, dat ik terug moest komen, als het na 1/2 jaar niet over was. Zo gezegd zo gedaan.  9 december terug geweest naar de poli. Mijn knie werd weer nagekeken, maar hier kon de arts niet veel uit opmaken.
Ik kreeg röntgen foto's van alle kanten van mijn knie. Hier was op te zien, dat de breuken goed geheeld waren. Ik kreeg een verwijzing voor een MRI

16 december kon ik al terecht voor de MRI. Ik kon deze zelfs hier in Echt laten maken. Om 18.00 uur moest ik daar zijn en rond 18.15 uur werd de MRI gemaakt. Ik had lekker radio 2 op mijn koptelefoon en er was een mix van kerst en lekkere meezingmuziek te horen. Ik had een afspraak gemaakt met de orthopeed, toen ik de datum van de MRI kreeg.

In de tussentijd naderde ik het jaar ziek zijn op mijn werk (eerst door de astma en binnen 2 weken na hersteld te zijn, gevallen en knie gebroken. Ik moest weer op gesprek met de ARBO arts. Daar werd besproken, hoe we zouden proberen, om toch weer geheel hersteld te zijn. Ook werd ik doorgestuurd naar de arbeidsdeskundige (die kijkt wat er nog mogelijk is qua werkzaamheden.

Ik had intussen een aantal maal, dat het helemaal niet goed ging tijdens en na het werk. Er zijn een aantal keer geweest, dat ik thuis en soms zelfs al op de afdeling amper nog kon lopen.
18 december ben ik bij de arbeidsdeskundige geweest. Na alles te hebben geanaliseerd, was zijn conclusie, dat ik naar het loopbaancentrum moest gaan, omdat het werk op de afdeling te zwaar is voor me. Ik heb hem ook eerlijk verteld, dat ik de dag erna al een afspraak had. Hij vond dit een prima idee.

19 december naar P&O in Sittard gegaan, voor een gesprek met iemand van het loopbaancentrum. Dit was een fijn gesprek. Zij erkende, dat het toch wel moeilijk voor me is geweest om die stap te zetten. Ik heb altijd gezegd, niet weg te gaan, tenzij ik het echt niet meer leuk vond of ik het lichamelijk niet meer aan kon om er te werken. Dit laatste is helaas nu gebeurd. Er werd me gevraagd, wat ik leuk zou vinden en wat absoluut niet. Ik moest ook via leerplein een aantal cursussen doen, wat een toevoeging zou zijn op mijn CV.  Ook werd ik ingeschreven voor een sollicitatiecursus, die al 9 januari start en 5 opeenvolgende donderdagen is.

De vrijdag voor kerst kreeg ik te horen, dat er een werkervaringsplek is voor mij bij de aanmeldbalie in Heerlen. Ik dacht eerst, dat dit ook al op 9 januari zou beginnen, echter wordt dit waarschijnlijk half januari, maar daar hoor ik komende week meer over Intussen al eens online gekeken voor een autootje en ik heb een leuke gevonden. MIJN EERSTE EIGEN AUTO. Een lichtblauwe Toyota Aygo en meteen 2 januari kon ik hem al ophalen!!!

3 januari, de uitslag van de MRI. Het blijkt, dat ik een scheurtje heb in mijn meniscus. Tevens heb ik vocht in mijn bot, bij waar de breuk zat van het tibia plateau. (bovenkant onderbeen) en ook in mijn knie zit vocht. Ik heb een spuit in mijn knie gekregen. In eerste instantie voelde ik er niet veel van, maar na even lopen, toch niet zo fijn in mijn knie. Ik mag over 5 weken terug, dan bekijken we hoe nu verder.

en weer een mijlpaal bereikt

Ik heb al een tijdje niet veel meer gepost. Eigenlijk gaat alles zijn gangetje , steeds een beetje beter, maar voor mij vind ik het nog te langzaam gaan. Ik zal dus wel nog af en toe iets posten, als er iets te melden is.

Op mijn werk ben ik nu naar 3x 4uurtjes gegaan en proberen om de medicatie uit te delen en licht zorgwerk te doen. Ook wordt ik ingepland om visite te lopen met de arts. Zaterdag had ik op een unit de medicatie uitgedeeld. Ik heb gelukkig tussendoor even kunnen zitten, om iemand sondevoeding te geven. Erna nog bedden opgemaakt, wasbakken uitgeveegd en vuilnisemmertjes geleegd. Ik heb ook nog iemand met een lift op het toilet geholpen. Dat laatste is toch wel erg moeilijk, omdat ik dan een beetje zijwaartse kracht moest uitoefenen op mijn been en dat voelde toch even niet zo goed. Nog even wachten hiermee dus. Ook nog net voor 12 uur nog een klein rondje medicatie uitgedeeld en toen naar huis. Hier heb ik toch behoorlijk last gehad van mijn knie en hem goed hoog gelegd. Ik kon niet veel anders meer doen die dag. Hopelijk gaat dit de komende weken een stuk beter.

Tijdens de fysio zijn erook nog een aantal nieuwe oefeningen gekomen. Zo kon ik voor het eerst op de hometrainer fietsen. Het werd me afgeraden om meteen ook op mijn eigen 'gewone' fiets te fietsen. Vooral het afstappen zou voor problemen kunnen zorgen. Ik heb dan ook een aantal keer een speciale oefening hiervoor moeten doen. Ook mijn balans gevoel moest goed aangepakt worden.

Vandaag was het dan DE dag. Ik mocht voor het eerst op mijn eigen fiets buiten fietsen. Zo gezegd, zo gedaan vanmiddag. Dit ging niet meteen heel vloeiend. Mijn knie voelde in eerste instantie heel stijf aan, maar dat ging al fietsend steeds beter. Ook mijn balans was een beetje roestig, moest me in het begin echt concentreren om goed rechtdoor te kunnen fietsen. Maar ook dat ging steeds een klein beetje beter, naarmate ik langer fietste. Yess, ik kan nu op de fiets naar het werk en hoef niet steeds mijn echtgenoot naar het werk te brengen, als ik ook ga werken of naar de fysio moet. Weer een mijlpaal bereikt.

Is er nog nieuws

Het lijkt, alsof alles stabiel blijft nu en er weinig verbetering is. Toch zie ik dan ineens , dat er wel vooruitgang in zit. Ik kan ineens gewoon door de voordeur het opstapje naar binnen lopen, zonder dat ik eerst moet denken, welk been het eerst naar binnen moet.

Het lang staan is nog een dingetje. Ik merk wel dat het iets beter gaat, maar dit gaat maar langzaam (vind ik zelf dan)

Ik moet van de fysio me veel bezig houden met het sterker maken van mijn heup/bovenbeen.

Oefeningen doen, om mijn voeten te sterken.

Mijn knie moet meer buigzaam worden.

Het gewicht zetten op mijn knie en dan buigen/strekken  moet ik ook goed blijven oefenen. Steeds een stapje verder, tot ik straks normaal een trap op kan lopen

Ook squats, lunges blijven heel belangrijk.

Het buigen( met gewichten aan mijn been/voet blijven we nog even doen en het naar beneden drukken van gewicht (met hulp van mijn rechterbeen nog een klein beetje meer indrukken en dan rustig strekken bouwen we op.

Het lijkt alsof er niet veel gebeurt, maar toch ga ik met stapjes nog steeds vooruit

Pluim voor de fysio

In mijn laatste blog, had ik net mijn brace af. Nu ben ik zover, dat ik eerst thuis en nu ook buitenshuis zonder krukken loop. Ik loop nog niet super stabiel, maar toch.

Ik heb me nu opgewerkt, dat ik toch al een kilometer kan lopen en dat ik erna niet helemaal moe ben in mijn knie. Ook erna, kan ik redelijk snel herstellen. Het langer staan gaat nog niet zo goed. Als ik kook, dan moet ik tussendoor even zitten. Ook het uitdelen van de medicatie gaat moeizaam. Zo lang het in de woonkamers is, gaat het wel. Ik kan dan tijdens het nakijken en uitdrukken op een zadelkruk zitten. Als ik echter de kamers langs moet, gaat het niet zo goed. Dat is dan veel staan(tijdens het uitdrukken van de medicijnen uit hum=n verpakking) en dan een kort stukje lopen. Ook bij de clienten moet je soms wat langer staan, voor ze de medicatie hebben ingenomen.

Ik heb wel ook genoeg te doen op administratief vlak. Voorbereiden van visite's en Multi Disciplinaire Overleggen. Nakijken van verzorgingsplannen etc. Dit is dan ook helpend voor mijn collega's. Ook kan ik nog uitleggen hoe de tilliften goed gebruikt moeten worden. Hier was ik ook al steeds mee bezig, als er nieuwe collega's en leerlingen komen.

Vandaag naar de Orthopeed geweest. Mijn kniebanden zijn nog een beetje opgerekt aan de rechterkant. Ook "knakt" mijn knie een beetje, wat volgens de orthopeed gewoon mijn knieschijf is. Er werd aan mijn kmie getrokken en geduwd. Ook werd gevraagd wie mijn fysiotherapeut is en wat deze deed. Ze vonden, dat ik een enthousiaste therapeut heb, die goed bezig is. Ik kreeg ook te horen, dat voor mijn breuken, ik moet rekenen op een half jaar zeker, voor alles helemaal normaal is.

Ik hoef nu alleen terug naar de orthopeed, als ik over 3 maanden nog pijn heb aan de zijkanten van mijn knie, of als mijn knie op slot gaat zitten.
Steeds een beetje vooruit dus

Waar zit mijn rem?

Ik heb besloten, om de brace ook buiten ons huis af te laten. De reden is, dat het schuifsysteem, waarmee je de brace op maat kunt maken, in mijn kuiten sneed. Dit was behoorlijk pijnlijk, dus dan maar af dat ding. Eerst zondag, nadat ik wel de hele dag met mijn been naar beneden in een stoel had gezeten. Daarna maandagavond nog eens, toen ik 1,5 uur maar met mijn been omlaag had gezeten. Dan maar zonder brace

Eigenlijk ging het behoorlijk goed. Ik voel, dat mijn knie toch meer uitgedaagd wordt zonder brace. Dit geeft me het gevoel, dat ik mijn knie zo train. Van mijn fysiotherapeute mocht het ook. Ik vond het wel eng, om buiten te lopen, terwijl ik geen brace om had.

Eigenlijk was het een rustige week verder, met niet noemenswaardige gebeurtenissen.
Vrijdag echter heb ik op de afdeling wat meer gelopen. Erna kreeg ik nog behoorlijke oefeningen van de fysio. 'S avonds had ik pijn in mijn knie en heb ik voor het eerst in langere tijd weer 2 paracetamol ingenomen. Het weekend  ben ik bij mams op bezoek geweest en erna even naar de Makado voor een paar kleine boodschappen. "s Middags lekker rustig aan gedaan. Zondag wou ik eens gaan proberen, of ik ver genoeg kon lopen tot aan de afdeling. Mijn knie heeft hier nog behoorlijk last van gehad, ook maandag nog.

De Fysio van maandag werd aangepast. Eigenlijk geen oefening waardoor ik op mijn linker been moest staan. Bij de minste pijn, werd de oefening meteen afgebroken. Op het einde heeft mijn fysiotherapeute mijn knie ingetapet, voor meer stevigheid. Ik moet ook rustiger aan doen en niet zover meer lopen voor nu.

Dit is zeer moeilijk voor mij, want toen ik hoorde dat ik mijn knie weer steeds meer mocht belasten, voelde ik me al bijna beter en dacht de wereld weer aan te kunnen. Ik moet mijn rem zien te vinden en beter naar mijn lijf luisteren

thuis zonder brace

Ik mag de brace afbouwen en als steun eventueel zo'n universele kniebrace om. Ik heb ergens nog een op maat gemaakte vanwege een eerdere kleine blessure. Helaas kon ik die niet vinden. Ik heb toen maar de knoop doorgehakt. IK HEB THUIS DE BRACE AF. Het is in het begin nog een beetje wennen en een wiebelige knie. Het was ook een beetje eng, omdat een van mijn katers de vorige avond de kruk ongeveer onder me uit rende. Ik heb toch doorgezet en het gaat eigenlijk best redelijk, zelfs nog steeds met 1 kruk. Buitenshuis (behalve achterom) draag ik nog steeds de brace en loop ik met 2 krukken. Je weet dan nooit wie je bijna omver loopt en of er een hond tegen je aan wil springen.

Woensdagmiddag gezellig bezoek gehad. Zij had 3 grote meloenen meegebracht, voor de nodige vitamientjes en afkoeling met dit weer. Ik had nog een paar stukjes Rocky Road Fudge over en die aten we gezellig op bij een kopje koffie in de tuin

De fysiotherapeute was blij dat het zo goed ging. Ze had weer een paar pittige oefeningetjes voor mij in petto. Ook vond ze, dat enkele oefeningen me te makkelijk afgingen, dus moet ik die doen met 1 kg gewichten om mijn enkel. Omdat ik last had van mijn knie met het binnenkomen van de voordeur, gaan we langzaam opbouwen om me steeds iets hoger met alleen mijn knie me omhoog te krijgen. Ook moet ik nu mijn linker been strekken naar achter om mijn kuitspier en achillespees te rekken. Met een hoop huiswerk, mocht ik na 1/2 uurtje weer gaan.

 

Woensdagavond was ik behoorlijk moe van eerst werken, bezoek, fysio. Ik ben om 21.30 uur naar bed gegaan, om pas 12 uur later weer wakker te worden!!!!! Ik zal het wel nodig hebben gehad. 's middags een rondje Roggel gedaan: handboogwinkel, bij mijn dochter vlaai bezorgd, eten bij de friture en erna boogschieten .

Vrijdagmorgen Koos naar het werk gebracht. Erna ben ik even een paar boodschappen gedaan en erna gaan werken. Ik had ook een paar broodjes meegebracht, want erna ging in gezellig lunchen met een collega van de OR. Om 16.30 uur mijn man opgehaald, daarna mijn moeder en toen door naar mijn jongste zusje. Mijn moeder had een paar etensboxen gewonnen en mijn zusje had die klaar gemaakt, zodat we gezellig met zijn allen konden eten bij haar thuis.

Zaterdag was een druk dagje. 's morgens eerst een pakketje terug gebracht, omdat het verkeerde artikel werd geleverd (voor de 2e keer en steeds hetelfde). Erna naar de bloemist en 2 boeketten bloemen besteld voor de handboogschutterij ( voor de compund koning en voor een jubilaris). Hier moest ik behoorlijk lang staan wat me later toch is opgebroken. Erna nog even naar de winkel voor een paar boodschapjes. 's Avonds naar het handbooglokaal voor eerst te kijken naar het compund koningschieten en erna een feestavond met BBQ. Heel gezellig. Wij waren echter op tijd weer weg, want zondag wachtte ons een vermoeiende dag.

Zondag om 6.00 uur op, want om 7.00 uur vertrokken we op weg naar Boekel, waar Koos meedeed aan de Edwin Verstegen Memorial. Dit was een fita, dat wil zeggen voor de Master 70-60-50-30 meter schieten en op iedere afstand 36 pijlen. Het was een lange zit en op het einde had ik behoorlijk oedeem in mijn benen, waardoor de brace aan de zijkant in mijn been sneed. Ik was dan ook blij, dat ik in de auto zat en de brace af kon doen.

Maandag werd een rustig dagje, met een paar keer per dag mijn oefeningen weer goed doen. 's middags even naar het ziekenhuis voor de uitslag van mijn botdichtheidsonderzoek. Ik heb geen osteoporose. Ook mijn bloedwaarden waren prima, ik gebruik precies genoeg multivitamines en vitamine D. Ik moest nog een paar vragen beantwoorden en binnen 5 minuten stond ik weer buiten.

's Avonds even naar mijn afdeling, waar we de foto's van de bewonersvakantie konden bekijken. De bewoners die mee waren geweest hadden genoten en vertelden de thuisblijvers, hoe gezellig het wel niet was geweest. Tussendoor een lekker kopje koffie met koekje. Aan het eind kregen de bewoners die mee waren geweest een groepsfoto in een lijstje aangeboden. Ik was wel blij, dat ik naar huis kon, want de brace begon weer in mijn kuiten te snijden.

steeds beter

Ik heb er toch best wel een tijd last van gehad, dat ik met mijn linker been eerst naar binnen ben gegaan op dat opstapje thuis. Het heeft me ook dwars gezeten bij sommige oefeningen. Gelukkig gaat het nu weer een stukje de goede kant op.

Ik ben vrijdag naar de arbo-arts geweest. Het was een dame van een andere regio, maar heel aardig. Ze zag gelijk wel dat ik nog niet kon gaan werken.Tja wat wil je, als je met 2 krukken binnen komt. Ik moest weer eens uitleggen, wat er was gebeurd. Ook werd nagegaan, wat ik wel en nog niet kon. Ik vertelde haar, dat ik al een aantal maal op het werk was geweest en andministratief werk had gedaan. Zij was hier positief over. Ze vroeg of ik een goed contact had met mijn leidinggevende (NATUURLIJK!!) en of het dan goed was, om in samenspraak met haar mijn werk op te bouwen. Ik vind het prima!!. Ik hoef nu alleen terug, als er toch iets niet goed gaat.

Met zo'n druilerig weekend, ben ik veel binnen geweest. We zijn wel koffie gaan drinken met een stukje vlaai voor de verjaardag van onze dochter.

Maandag was een druk dagje. Eerst gaan werken en meteen aansluitend naar de fysio gelopen. Het is niet zo ver (nog geen 1/2 km), maar het duurt iets langer met een brace om en op krukken. Aldaar weer een paar nieuwe oefeningen gedaan. Sommige waren nog te pijnlijk, dus even wachten nog. Ik mag ook mijn brace gaan afbouwen. Evt mag ik zo'n kniebrace halen bij de drogist. Mijn man kwam me daar halen en meteen naar huis.

Thuis even iets gegeten en daarna naar het ziekenhuis.  In de parkeergarage kon ik niet zo ver van de ingang parkeren. Ik moest daar zijn, voor het maken van een botdichtheidsscan, bij de nucleaire geneeskunde. Ik ben zelf gereden en zelf naar de poli gelopen. Ik hoefde daar maar heel even te wachten voor  ik aan de beurt was. Ik moest op een bedje liggen met mijn hoofd op een speciaal soort kussen en mijn benen op een vrij grote blok. er ging zo'n halve boog over me heen. Als laatste moest ik mijn benen omlaag en met mijn been naar binnen gebogen, als op de foto liggen voor de laatste foto. Alles heeft ongeveer 15-20 minuutjes geduurd.  Volgens degene die de foto's nam, ziet je bot er een beetje als een brosreep uit, als je osteoporose hebt. Ik ben benieuwd, wat de uitslag is volgende week.

Nu loop ik de hele tijd door de kamer tegenwoordig met een kruk. Buiten of in drukke plaatsen toch nog liever met 2 krukken. Ik heb al een paar dagen, de trippelstoel niet meer gebruikt. De rolstoel al bijna 2 weken niet meer. Ik laat ze ophalen, want dan kan iemand anders er gebruik van maken. Ik had dit gistermiddag doorgegeven en vandaag komen ze alles ophalen. Als kers op de taart, rende de rode kater gisteravond mijn kruk onder me uit ongeveer. Dit was wel even schrikken, maar gelukkig niet gevallen. pfffff

Vandaag de brace af gedaan in huis en dan ook geen andere voor om mijn knie. Hij ligt bij de voordeur, want buiten met die ongelijke stoepen en je weet nooit wat je tegenkomt (mensenmassa, honden die tegen je op willen springen) doe ik hem wel weer om en gebruik ik mooi mijn 2 krukken. Ik blijf nog even goed mijn oefeningen doen