en weer een mijlpaal bereikt

Ik heb al een tijdje niet veel meer gepost. Eigenlijk gaat alles zijn gangetje , steeds een beetje beter, maar voor mij vind ik het nog te langzaam gaan. Ik zal dus wel nog af en toe iets posten, als er iets te melden is.

Op mijn werk ben ik nu naar 3x 4uurtjes gegaan en proberen om de medicatie uit te delen en licht zorgwerk te doen. Ook wordt ik ingepland om visite te lopen met de arts. Zaterdag had ik op een unit de medicatie uitgedeeld. Ik heb gelukkig tussendoor even kunnen zitten, om iemand sondevoeding te geven. Erna nog bedden opgemaakt, wasbakken uitgeveegd en vuilnisemmertjes geleegd. Ik heb ook nog iemand met een lift op het toilet geholpen. Dat laatste is toch wel erg moeilijk, omdat ik dan een beetje zijwaartse kracht moest uitoefenen op mijn been en dat voelde toch even niet zo goed. Nog even wachten hiermee dus. Ook nog net voor 12 uur nog een klein rondje medicatie uitgedeeld en toen naar huis. Hier heb ik toch behoorlijk last gehad van mijn knie en hem goed hoog gelegd. Ik kon niet veel anders meer doen die dag. Hopelijk gaat dit de komende weken een stuk beter.

Tijdens de fysio zijn erook nog een aantal nieuwe oefeningen gekomen. Zo kon ik voor het eerst op de hometrainer fietsen. Het werd me afgeraden om meteen ook op mijn eigen 'gewone' fiets te fietsen. Vooral het afstappen zou voor problemen kunnen zorgen. Ik heb dan ook een aantal keer een speciale oefening hiervoor moeten doen. Ook mijn balans gevoel moest goed aangepakt worden.

Vandaag was het dan DE dag. Ik mocht voor het eerst op mijn eigen fiets buiten fietsen. Zo gezegd, zo gedaan vanmiddag. Dit ging niet meteen heel vloeiend. Mijn knie voelde in eerste instantie heel stijf aan, maar dat ging al fietsend steeds beter. Ook mijn balans was een beetje roestig, moest me in het begin echt concentreren om goed rechtdoor te kunnen fietsen. Maar ook dat ging steeds een klein beetje beter, naarmate ik langer fietste. Yess, ik kan nu op de fiets naar het werk en hoef niet steeds mijn echtgenoot naar het werk te brengen, als ik ook ga werken of naar de fysio moet. Weer een mijlpaal bereikt.

Is er nog nieuws

Het lijkt, alsof alles stabiel blijft nu en er weinig verbetering is. Toch zie ik dan ineens , dat er wel vooruitgang in zit. Ik kan ineens gewoon door de voordeur het opstapje naar binnen lopen, zonder dat ik eerst moet denken, welk been het eerst naar binnen moet.

Het lang staan is nog een dingetje. Ik merk wel dat het iets beter gaat, maar dit gaat maar langzaam (vind ik zelf dan)

Ik moet van de fysio me veel bezig houden met het sterker maken van mijn heup/bovenbeen.

Oefeningen doen, om mijn voeten te sterken.

Mijn knie moet meer buigzaam worden.

Het gewicht zetten op mijn knie en dan buigen/strekken  moet ik ook goed blijven oefenen. Steeds een stapje verder, tot ik straks normaal een trap op kan lopen

Ook squats, lunges blijven heel belangrijk.

Het buigen( met gewichten aan mijn been/voet blijven we nog even doen en het naar beneden drukken van gewicht (met hulp van mijn rechterbeen nog een klein beetje meer indrukken en dan rustig strekken bouwen we op.

Het lijkt alsof er niet veel gebeurt, maar toch ga ik met stapjes nog steeds vooruit

Pluim voor de fysio

In mijn laatste blog, had ik net mijn brace af. Nu ben ik zover, dat ik eerst thuis en nu ook buitenshuis zonder krukken loop. Ik loop nog niet super stabiel, maar toch.

Ik heb me nu opgewerkt, dat ik toch al een kilometer kan lopen en dat ik erna niet helemaal moe ben in mijn knie. Ook erna, kan ik redelijk snel herstellen. Het langer staan gaat nog niet zo goed. Als ik kook, dan moet ik tussendoor even zitten. Ook het uitdelen van de medicatie gaat moeizaam. Zo lang het in de woonkamers is, gaat het wel. Ik kan dan tijdens het nakijken en uitdrukken op een zadelkruk zitten. Als ik echter de kamers langs moet, gaat het niet zo goed. Dat is dan veel staan(tijdens het uitdrukken van de medicijnen uit hum=n verpakking) en dan een kort stukje lopen. Ook bij de clienten moet je soms wat langer staan, voor ze de medicatie hebben ingenomen.

Ik heb wel ook genoeg te doen op administratief vlak. Voorbereiden van visite's en Multi Disciplinaire Overleggen. Nakijken van verzorgingsplannen etc. Dit is dan ook helpend voor mijn collega's. Ook kan ik nog uitleggen hoe de tilliften goed gebruikt moeten worden. Hier was ik ook al steeds mee bezig, als er nieuwe collega's en leerlingen komen.

Vandaag naar de Orthopeed geweest. Mijn kniebanden zijn nog een beetje opgerekt aan de rechterkant. Ook "knakt" mijn knie een beetje, wat volgens de orthopeed gewoon mijn knieschijf is. Er werd aan mijn kmie getrokken en geduwd. Ook werd gevraagd wie mijn fysiotherapeut is en wat deze deed. Ze vonden, dat ik een enthousiaste therapeut heb, die goed bezig is. Ik kreeg ook te horen, dat voor mijn breuken, ik moet rekenen op een half jaar zeker, voor alles helemaal normaal is.

Ik hoef nu alleen terug naar de orthopeed, als ik over 3 maanden nog pijn heb aan de zijkanten van mijn knie, of als mijn knie op slot gaat zitten.
Steeds een beetje vooruit dus

Waar zit mijn rem?

Ik heb besloten, om de brace ook buiten ons huis af te laten. De reden is, dat het schuifsysteem, waarmee je de brace op maat kunt maken, in mijn kuiten sneed. Dit was behoorlijk pijnlijk, dus dan maar af dat ding. Eerst zondag, nadat ik wel de hele dag met mijn been naar beneden in een stoel had gezeten. Daarna maandagavond nog eens, toen ik 1,5 uur maar met mijn been omlaag had gezeten. Dan maar zonder brace

Eigenlijk ging het behoorlijk goed. Ik voel, dat mijn knie toch meer uitgedaagd wordt zonder brace. Dit geeft me het gevoel, dat ik mijn knie zo train. Van mijn fysiotherapeute mocht het ook. Ik vond het wel eng, om buiten te lopen, terwijl ik geen brace om had.

Eigenlijk was het een rustige week verder, met niet noemenswaardige gebeurtenissen.
Vrijdag echter heb ik op de afdeling wat meer gelopen. Erna kreeg ik nog behoorlijke oefeningen van de fysio. 'S avonds had ik pijn in mijn knie en heb ik voor het eerst in langere tijd weer 2 paracetamol ingenomen. Het weekend  ben ik bij mams op bezoek geweest en erna even naar de Makado voor een paar kleine boodschappen. "s Middags lekker rustig aan gedaan. Zondag wou ik eens gaan proberen, of ik ver genoeg kon lopen tot aan de afdeling. Mijn knie heeft hier nog behoorlijk last van gehad, ook maandag nog.

De Fysio van maandag werd aangepast. Eigenlijk geen oefening waardoor ik op mijn linker been moest staan. Bij de minste pijn, werd de oefening meteen afgebroken. Op het einde heeft mijn fysiotherapeute mijn knie ingetapet, voor meer stevigheid. Ik moet ook rustiger aan doen en niet zover meer lopen voor nu.

Dit is zeer moeilijk voor mij, want toen ik hoorde dat ik mijn knie weer steeds meer mocht belasten, voelde ik me al bijna beter en dacht de wereld weer aan te kunnen. Ik moet mijn rem zien te vinden en beter naar mijn lijf luisteren

thuis zonder brace

Ik mag de brace afbouwen en als steun eventueel zo'n universele kniebrace om. Ik heb ergens nog een op maat gemaakte vanwege een eerdere kleine blessure. Helaas kon ik die niet vinden. Ik heb toen maar de knoop doorgehakt. IK HEB THUIS DE BRACE AF. Het is in het begin nog een beetje wennen en een wiebelige knie. Het was ook een beetje eng, omdat een van mijn katers de vorige avond de kruk ongeveer onder me uit rende. Ik heb toch doorgezet en het gaat eigenlijk best redelijk, zelfs nog steeds met 1 kruk. Buitenshuis (behalve achterom) draag ik nog steeds de brace en loop ik met 2 krukken. Je weet dan nooit wie je bijna omver loopt en of er een hond tegen je aan wil springen.

Woensdagmiddag gezellig bezoek gehad. Zij had 3 grote meloenen meegebracht, voor de nodige vitamientjes en afkoeling met dit weer. Ik had nog een paar stukjes Rocky Road Fudge over en die aten we gezellig op bij een kopje koffie in de tuin

De fysiotherapeute was blij dat het zo goed ging. Ze had weer een paar pittige oefeningetjes voor mij in petto. Ook vond ze, dat enkele oefeningen me te makkelijk afgingen, dus moet ik die doen met 1 kg gewichten om mijn enkel. Omdat ik last had van mijn knie met het binnenkomen van de voordeur, gaan we langzaam opbouwen om me steeds iets hoger met alleen mijn knie me omhoog te krijgen. Ook moet ik nu mijn linker been strekken naar achter om mijn kuitspier en achillespees te rekken. Met een hoop huiswerk, mocht ik na 1/2 uurtje weer gaan.

 

Woensdagavond was ik behoorlijk moe van eerst werken, bezoek, fysio. Ik ben om 21.30 uur naar bed gegaan, om pas 12 uur later weer wakker te worden!!!!! Ik zal het wel nodig hebben gehad. 's middags een rondje Roggel gedaan: handboogwinkel, bij mijn dochter vlaai bezorgd, eten bij de friture en erna boogschieten .

Vrijdagmorgen Koos naar het werk gebracht. Erna ben ik even een paar boodschappen gedaan en erna gaan werken. Ik had ook een paar broodjes meegebracht, want erna ging in gezellig lunchen met een collega van de OR. Om 16.30 uur mijn man opgehaald, daarna mijn moeder en toen door naar mijn jongste zusje. Mijn moeder had een paar etensboxen gewonnen en mijn zusje had die klaar gemaakt, zodat we gezellig met zijn allen konden eten bij haar thuis.

Zaterdag was een druk dagje. 's morgens eerst een pakketje terug gebracht, omdat het verkeerde artikel werd geleverd (voor de 2e keer en steeds hetelfde). Erna naar de bloemist en 2 boeketten bloemen besteld voor de handboogschutterij ( voor de compund koning en voor een jubilaris). Hier moest ik behoorlijk lang staan wat me later toch is opgebroken. Erna nog even naar de winkel voor een paar boodschapjes. 's Avonds naar het handbooglokaal voor eerst te kijken naar het compund koningschieten en erna een feestavond met BBQ. Heel gezellig. Wij waren echter op tijd weer weg, want zondag wachtte ons een vermoeiende dag.

Zondag om 6.00 uur op, want om 7.00 uur vertrokken we op weg naar Boekel, waar Koos meedeed aan de Edwin Verstegen Memorial. Dit was een fita, dat wil zeggen voor de Master 70-60-50-30 meter schieten en op iedere afstand 36 pijlen. Het was een lange zit en op het einde had ik behoorlijk oedeem in mijn benen, waardoor de brace aan de zijkant in mijn been sneed. Ik was dan ook blij, dat ik in de auto zat en de brace af kon doen.

Maandag werd een rustig dagje, met een paar keer per dag mijn oefeningen weer goed doen. 's middags even naar het ziekenhuis voor de uitslag van mijn botdichtheidsonderzoek. Ik heb geen osteoporose. Ook mijn bloedwaarden waren prima, ik gebruik precies genoeg multivitamines en vitamine D. Ik moest nog een paar vragen beantwoorden en binnen 5 minuten stond ik weer buiten.

's Avonds even naar mijn afdeling, waar we de foto's van de bewonersvakantie konden bekijken. De bewoners die mee waren geweest hadden genoten en vertelden de thuisblijvers, hoe gezellig het wel niet was geweest. Tussendoor een lekker kopje koffie met koekje. Aan het eind kregen de bewoners die mee waren geweest een groepsfoto in een lijstje aangeboden. Ik was wel blij, dat ik naar huis kon, want de brace begon weer in mijn kuiten te snijden.

steeds beter

Ik heb er toch best wel een tijd last van gehad, dat ik met mijn linker been eerst naar binnen ben gegaan op dat opstapje thuis. Het heeft me ook dwars gezeten bij sommige oefeningen. Gelukkig gaat het nu weer een stukje de goede kant op.

Ik ben vrijdag naar de arbo-arts geweest. Het was een dame van een andere regio, maar heel aardig. Ze zag gelijk wel dat ik nog niet kon gaan werken.Tja wat wil je, als je met 2 krukken binnen komt. Ik moest weer eens uitleggen, wat er was gebeurd. Ook werd nagegaan, wat ik wel en nog niet kon. Ik vertelde haar, dat ik al een aantal maal op het werk was geweest en andministratief werk had gedaan. Zij was hier positief over. Ze vroeg of ik een goed contact had met mijn leidinggevende (NATUURLIJK!!) en of het dan goed was, om in samenspraak met haar mijn werk op te bouwen. Ik vind het prima!!. Ik hoef nu alleen terug, als er toch iets niet goed gaat.

Met zo'n druilerig weekend, ben ik veel binnen geweest. We zijn wel koffie gaan drinken met een stukje vlaai voor de verjaardag van onze dochter.

Maandag was een druk dagje. Eerst gaan werken en meteen aansluitend naar de fysio gelopen. Het is niet zo ver (nog geen 1/2 km), maar het duurt iets langer met een brace om en op krukken. Aldaar weer een paar nieuwe oefeningen gedaan. Sommige waren nog te pijnlijk, dus even wachten nog. Ik mag ook mijn brace gaan afbouwen. Evt mag ik zo'n kniebrace halen bij de drogist. Mijn man kwam me daar halen en meteen naar huis.

Thuis even iets gegeten en daarna naar het ziekenhuis.  In de parkeergarage kon ik niet zo ver van de ingang parkeren. Ik moest daar zijn, voor het maken van een botdichtheidsscan, bij de nucleaire geneeskunde. Ik ben zelf gereden en zelf naar de poli gelopen. Ik hoefde daar maar heel even te wachten voor  ik aan de beurt was. Ik moest op een bedje liggen met mijn hoofd op een speciaal soort kussen en mijn benen op een vrij grote blok. er ging zo'n halve boog over me heen. Als laatste moest ik mijn benen omlaag en met mijn been naar binnen gebogen, als op de foto liggen voor de laatste foto. Alles heeft ongeveer 15-20 minuutjes geduurd.  Volgens degene die de foto's nam, ziet je bot er een beetje als een brosreep uit, als je osteoporose hebt. Ik ben benieuwd, wat de uitslag is volgende week.

Nu loop ik de hele tijd door de kamer tegenwoordig met een kruk. Buiten of in drukke plaatsen toch nog liever met 2 krukken. Ik heb al een paar dagen, de trippelstoel niet meer gebruikt. De rolstoel al bijna 2 weken niet meer. Ik laat ze ophalen, want dan kan iemand anders er gebruik van maken. Ik had dit gistermiddag doorgegeven en vandaag komen ze alles ophalen. Als kers op de taart, rende de rode kater gisteravond mijn kruk onder me uit ongeveer. Dit was wel even schrikken, maar gelukkig niet gevallen. pfffff

Vandaag de brace af gedaan in huis en dan ook geen andere voor om mijn knie. Hij ligt bij de voordeur, want buiten met die ongelijke stoepen en je weet nooit wat je tegenkomt (mensenmassa, honden die tegen je op willen springen) doe ik hem wel weer om en gebruik ik mooi mijn 2 krukken. Ik blijf nog even goed mijn oefeningen doen

En mijn een been staat....

Vrijdag gingen we met de kinderen uit eten. We kregen dit aangeboden voor onze verjaardag. Erna, zou ik eigenlijk mee gaan naar Music night in Echt. Ik zou graag mijn deeltijdzoon zien optreden met zijn band Hard To Get. Helaas voelde ik me niet zeker genoeg, om in die menigte te gaan staan. Het risico dat je omgeduwd wordt, door mensen die perse langs willen en niet kijken naar de krukken vond ik te groot. Ook zou ik dan te lang hebben moeten staan. Ik heb wel genoten van de filmpjes, die anderen ervan online hadden gezet.

Zaterdag middag gaan wandelen richting bakker gelopen. Op de terugweg langs het huis van de oppaskids gelopen. Mijn deeltijdzoon gaf aan, dat ik rustig naar binnen kon lopen en koffie drinken met zijn moeder en zus. Helaas vergat hij te vertellen, dat zijn moeder hem en zijn vriendin 15 minuten later naar het vliegveld in Keulen zou brengen. Zijn moeder nodigde me uit, om mee te rijden en dat deed ik. De heenweg was al een beetje vreemd. We reden een heel stuk over een binnenweg, terwijl ik de vorige keer bijna helemaal via de autoweg was gegaan. We konden op het vliegveld even kort parkeren vlakbij en daarna weer op de terugweg. We hadden de Tomtom ingesteld, maar die was zelf de weg kwijt. We kwamen op een nieuw stuk autoweg, waar Tommie graag had, dat we omkeerden(dit ging helaas niet). Gelukkig kwamen we met Google Maps wel terug thuis.

Maandag even weer naar het werk. Ik had het weekend een Daar begonnen met helpen met eten. Erna oude liedjes opgezet via Youtube en gezellig met de bewoners meegezongen. Zij hebben zich hier goed mee geamuseerd. Na de koffiepauze nog wat administratief werk gedaan. Ik heb in de kantine nog een broodje gegeten meet een collega en erna naar de fysio gelopen. Bij de fysio nog een paar oefeningen erbij gekregen. Ik moest over een wiebelige balance beam lopen. De bovenkant was smal, dus voetje voor voetje. Ook zakte mijn voet in de foam, dus dat was even wennen. Ook moest ik een oefening op de machine voor beenoefeningen doen. Alleen niet met de beenrol, want dat zou minstens 5kg zijn en dat is nog te veel voor mijn knie. Ik kreeg een 1 kg band om mijn been. Het omhoog krijgen ging nog niet zonder hulp, maar het langzaam omlaag doen ging iets beter.

Dinsdag naar een paar winkels geweest (gelukkig niet veel hoeven lopen). Even heerlijk op een terrasje gezeten voor een kopje koffie. Toen ik thuis kwam, lette ik even niet goed op en ging met het verkeerde been op de dorpel staan om naar binnen te komen. Hier heb ik nog de hele dag last van gehad, dus ik moet wel goed op blijven letten!!!! 's Avonds mee geweest naar het boogschietlokaal. Er waren gezellig veel schutters.

Woensdag een lekker rustig dagje, waarbij ik heerlijk in bad ben geweest. 's middags even gewandeld door de tuin en genoten van de mooie bloemen, die deze vetplant ieder jaar weer prodiceert. Helaas moet ik ieder jaar een nieuwe kopen, maar hij is het meer dan waard. Iedere dag opnieuw een kleurenpracht. Erna nog een stukje gewoon buiten gelopen in het zonnetje. Heerlijk. Mijn een been staat(links) en mijn ander mag buigen. Dat moet ik blijven onthuiden bij trappen en hogere dorpels.

More freedom

De oefeningen van de fysio gaan goed. Ik voel me ook wat sterker worden in mijn linker been. Ik heb ook mijn brace gezet op 100 graden buigen, zodat ik steeds mobieler kan worden.  Sommige oefeningen gaan makkelijk zonder brace (zittend buigen en strekken en been omhoog), andere doe ik liever toch met brace (staand aan aanrecht gewicht op elk been zetten) omdat mijn knie nog instabiel is.Trap op en af gaat wel nog steeds zittend.

We zijn vrijdagavond uit gaan eten. Het regende, dus gingen we binnen zitten. Hier was een soort loopplank, die behoorlijk schuin was, om naar binnen te komen. De loopplank op ging redelijk goed. Het aflopen vond ik minder. Je moet je dan een beetje tegen houden met je krukken. Ik ga toch liever een tree naar beneden of boven. Het eten was overigens wel heel lekker en vooral het toetje: Caprizzio -> Bol van vanille-ijs gevuld met karamelsaus, omhuld door een laag witte chocolade met nootjes en slagroom. mmmmmmmmmmmmmmmmmm

Zaterdag zijn we nieuwe schoenen gaan halen. Ik heb steeds de oude ecco's aan gehad, maar die ondersteunden mijn enkels niet zo goed. Nu ik weer beter en meer kan en ga lopen, is het toch handiger om betere schoenen aan te doen. Ik kan mijn knie nu ook zover buigen, dat ik weer veters kan strikken. Ik heb dus mooie witte sneakers gekocht. Staan ook nog leuk onder de jurkjes.

Mijn moeder met mijn broer kwamen zondag op bezoek zondag en 's avonds kregen we iemand te eten. Dus maar mijn beroemde lasagna gemaakt. Die ging goed op. Maandag en dinsdag ben ik begonnen met buiten een rondje om het pleintje en later nog een rondje vanaf het pleintje voor ons huis te lopen.

Woensdagmiddag kwamen 3 collega's van de OR gezellig koffie drinken. Het werd een gezellige middag. Ik moest toen rond 16.00 uur naar de fysio. Mijn man was op tijd thuis, maar erg moe. Hij vroeg, of ik niet nog eens wou proberen om op de bestuurdersplaats te gaan zitten. Tuurlijk wou ik dat en.... HET LUKTE. Ik ben dus zelf (we hebben een automaat, dus hoef ik met links niets te doen) naar de fysio gereden.

Ik kreeg vandaag weer een paar nieuwe oefeningen. Ook mocht ik met maar een kruk gaan lopen. Dit vind ik echter nog eng, Waarna ik aangeleerd kreeg om de normale loopbeweging te doen. Dus linkerbeen en rechter kruk tegelijk naar voren en andersom. Dit ging beter voor mij. Ook moest ik naar de gymzaal. De therapeute probeerde mij op de fiets te zetten om te laten fietsen. Ik kwam echter niet helemaal rond zonder pijn, dus dan vooruit en achteruit, zover als kon. Ik leerde ook, hoe ik goed kan traplopen, staand. Dit is helemaal lekker, dan is het ook minder vermoeiend, dan zittend en je omhoog trekkend.

Donderdag ben ik naar mijn werk gegaan. Natuurlijk kwam ik velen tegen, die allemaal wilden weten hoe het met me ging. Ik ben eerst een rondje langs de bewoners gelopen. Ik kreeg opmerkingen van : oo wat leuk dat je er bent, ik heb je gemist tot ik heb je toch al vaker gezien toch?? Ik heb ook een aantal administratieve dingen bijgewerkt. Het was vermoeiend, maar ik ben toch heel blij, dat ik weer ben geweest.

Komende paar dagen ga ik mijn man eens naar zijn werk brengen en dan op bezoek bij mijn moeder en naar de motorzaak mijn jas ophalen. Daar zijn de mouwen van ingekort en hij hangt al een paar weken op mij te wachten. Misschien ook naar de Action of zo, wie weet......

Officieel mag ik autorijden, maar...

Naar de verzekering gemaild, of ik mag autorijden, met mijn (geheelde) kniebreuk links en in een automaat. Het mocht na 6 weken, tenzij de specialist bezwaar had. De specialist gemaild en die had geen bezwaar. 

Ik ben bij de fysio geweest en daar kreeg ik eerst een intake en moest ik weer vertellen wat er allemaal was gebeurd. Ze heeft me een aantal oefeningen gegeven, die ik 3x per dag moet doen, om mijn knie sterker te maken, zonder brace om. Ook kreeg ik een aantal tips over hoe ik nog beter kan oefenen met lopen. Ik moet ook oefenen, om langzaam meer gewicht te zetten op mijn linker been. (waggelen van mijn ene been op het andere aan het aanrecht)

Tussendoor heb ik nog heerlijk buiten gezeten(onder de overkapping tijdens regenmomenten). Ineens bedacht ik me, dat ik voor dat autorijden nog een ding niet had geprobeerd. Instappen aan de passagierszijde gaat best wel makkelijk. Ik steek eerst mijn linker been in de auto (zodat die plaats heeft ) vervolgens ga ik zitten en trek mijn rechterbeen naar binnen. Echter om op de bestuurdersplaats te komen, moet ik eerst mijn gewicht op links zetten(wat nog niet goed lukt). Daarna met mijn rechterbeen instappen en dan mijn linker been. Dat laatste is echter nog een probleem,omdat ik die niet genoeg kan buigen omin de auto te komen en dan zit het stuur(dat vrij laag zit in deze auto en niet nog hoger is te zetten) ook nog behoorlijk in de weg.

Ik mag dus autorijden, als ik maar op de bestuurdersplaats kan komen. En dan nog eens kijken of het ook nog lukt. We hebben nog wat doelen om te behalen dus. Misschien moet ik intussen maar eens goed gaan oefenen met lopen??

Hoeveel heeft U al gewandeld?

De eerste vraag die de co-assistent me stelde was: hoe veel hebt U al gewandeld? Ik keek hem vragend aan, ik mocht mijn been toch niet belasten?? Hoe bedoelt U wandelen??? Hij keek me even aan en begon toen maar te vragen hoeveel en wanneer ik pijn voelde. Nou ik heb in het begin paracetamol geslikt, maar na een paar dagen  heb ik tot nu toe maar 1 of 2x pijnstilling geslikt. Ik heb alleen pijnscheuten bij sommige bewegingen, maar dat trekt ook weer weg. Ik mocht op het bed liggen en hij begon mijn knie te onderzoeken en vroeg wat me pijn deed. Vooral bewegingen naar links gaven een pijnscheut, maar de rest van de bewegingen niet. Ook toen hij mijn knie boog, verder dan ik gewend was, piepte ik even. Na zijn onderzoek, haalde hij de orthopeed erbij, die alle onderzoeken nog eens over deed en bevestigde de conclusie. Schijnbaar is alles goed aan elkaar gegroeid, ze weten alleen nog niet wat de meniscus heeft gedaan. Er zit wel ook duidelijk nog vocht in mijn knie. Ik mag nu langzaam wat meer belasten. Onder leiding van de fysio, moet ik nu versterkende oefeningen gaan doen, om mijn spieren weer op te kweken. Ik zie zelf ook, dat mijn beenspieren behoorlijk zijn geslonken, deze 5,5 weken. Ook mag ik de brace langzaam gaan afbouwen en hoef ik 's nachts geen brace meer om!!!!! Nu gaan we dus ons best doen, om weer te kunnen lopen.  Over een paar weken meot ik onder de scan, om te kijken hoe het met mijn botdichtheid zit en de week erna naar het osteoporosespreekuur. Over 6 weken moet ik weer op controlle. Er zit vooruitgang in....

Je wordt ouder mama..

Tja ik weet niet of het ligt aan het ouder worden, maar ik kan echt heel slecht tegen de hitte van afgelopen dagen. Hoe blij kun je zijn, met een airco  beneden en zeker ook op de slaapkamer. Ik kon me tenminste nog goed bewegen met mijn krukken, zonder helemaal in zweet uit te breken. Ook het slapen gaat veel makkelijker  met ongeveer 23 graden, zeker als je een lekker warme spalk om je been hebt. Ik kan redelijk goed slapen met die spalk, hoewel hij me ook vaak lekker in de weg zit.
Ik hoop, dat ik maandag te horen krijg, dat ik die 's nachts niet meer om hoef, maar ja, wie weet wat ik dan te horen krijg. Ik ben in ieder geval blij, dat het vandaag een heel stuk koeler is , en ik lekker de ramen open kan zetten. Ik geniet van het briesje, dat langs me heen waait.

Dan gisteren naar de opticien geweest. Mijn man moest zijn ogen laten op meten en ik heb het ook maar eens laten doen. Ik heb de laatste tijd wel een aantal keer gehad, dat ik dubbel zag. Het ging ook wel weer over na een aantal uur, maar toch. Het is toch raar, dat de opticien me zeker 3x heeft gevraagd, of ik zeker wist, dat ik nog nooit een bril heb gehad. In mijn optiek, heb ik altijd uitstekend gezien. Ik zag zelfs heeeeel klein geschreven iets. Het laatste jaar/ 2 jaar heb ik wel overal leesbrillen, die ik ook steeds meer (moet) draag. Nu blijkt, dat ik ook een cilinder heb. Tja nu moet ik ook aan een bril en ook nog variofocus. Ik zal er aan moeten gaan wennen...

Stilte voor de storm??

Ik heb al even niets geschreven, omdat er eignelijk niet zo heel veel te melden is. Alles gaat zijn gangetje en de enige vooruitgang op dit moment is, dat ik mijn knie nog een beetje meer kan buigen.
Ik vind het ook leuk, dat er af en toe bezoek komt, maar om daar telkens een blog over te schrijven is ook weer zoiets.

Dus tot maandag (29-7) zal ik niet zo heel veel schrijven.

Met de hete dagen voor de deur, zal ik zoveel mogelijk binnen blijven. Even 's morgens voor de ergte hitte even buiten ontbijten en zo snel de zon echt opkomt, binnen bij de airco verblijven. Ik ben ook al uitgenodigd om in een zwembad te gaan, maar ik vraag me dan af, hoe ik er in en weer uit kom. In bad kan ik me goed aan de zijkanten omhoog hijsen, maar hoe goed gaat dit in een zwembad?? Ook loop ik de kans, dat ik uitglijd en dat lijkt me niet zo goed voor mijn knie. Dus dank voor het aanbod, maar toch liever even niet.

Vrijdag (26-7) ga ik mijn ogen eens laten opmeten. Ik merk, dat het zien iets vermindert. We waren al eens binnen gelopen bijde brillenwinkel, maar die zaten volgepland tot ongeveer vrijdag. Dan gaan we dan maar terug en zien we wel hoe erg(of niet natuurlijk) het is.

Zo snel er weer dingen te vermelden zijn, horen jullie weer van me en tot dan.... rustig aan met dit weer he.

Wat ik nog wel kan

Als je ziek bent, kun je blijven kijken naar wat je allemaal niet kunt. Ik ben er meer voor om te kijken wat ik nog wel kan.

Ik heb een heerlijke stoel, waar ik in kan zitten. Erbij staat een voetenbankje, wat mijn man ooit heeft gemaakt. Dit is op de goede hoogte om mijn been op te leggen, zonder dat het te hoog ligt. Met een schootkussen, kan ik op mijn laptop werken, bv aan mijn blog, nieuwsbrief voor de ergocoaches of een presentatie.

Mijn  (geleend via medipoint) trippelstoel is ook onmisbaar. Hier in huis heb ik gelukkig geen afstapjes in de kamer, waardoor ik sneller door de kamer kan bewegen. Ook kan ik nu koffie halen, ook voor bezoek. Ook eten pakken gaat makkelijker. Ik kan met het bord op schoot  door de kamer rijden. Als het moet, kan ik dan ook even gaan staan, door me vast te houden aan bv het aanrecht, om dingen uit de kastjes te pakken. Ook eten maken, voorbereiden, kan ik zo met enige aanpassingen. Ik kan ook stoffen, met zo'n geval aan een stok. Ook kan ik dingen, vooral rond ooghoogte en iets lager, poetsen met van die doekjes. Het leuke is, dat je met de trippelstoel je kunt afzetten aan de tafel, kast, bank etc, zodat je een beetje sneller door de kamer kunt rijden. Echt een aanrader, als je je been niet mag/kunt belasten.

Zonder mijn (geleend via medipoit) rolstoel kwam ik amper buiten ons huis. Ik kan nu naar het dorp (de stad), winkelen etc. Dat was me op mijn krukken niet zo goed gelukt. Ik had in het begin een gipslade er op, omdat ik mijn knie niet mocht buigen. Nu hoeft dit niet meer, omdat ik mijn knie toch al een stuk mag en kan buigen.

Mijn thermosfles, die ik net gekocht had bij de Lidl is heel handig, omdat mijn drinken er lang koel in blijft. Ik hoef dan niet steeds naar de kraan om iets te drinken. Ik haal tussendoor wel af en toe een kop koffie, waardoor ik dan net weer even anders zit en in beweging kom.

De grijper helpt me om dingen te pakken, die net iets te ver weg liggen. Dat komt vaker voor, dan ik zou willen, maar dit is dan erg handig.

Mijn krukken, met gevormd handvatten (ideaal, je krijgt er geen pijn aan je handen van) kan ik ook niet echt missen. Gelukkig hebben we die ooit aangeschaft, omdat onze dochters nog al eens een knie, voet etc hadden verstuikt met bv judo.  Om naar het toilet te gaan, naar buiten bv auto, rolstoel, ergens naar binnen waar een opstapje is. Ook boven, om naar bed, douche toilet (gelukkig ook een boven) te gaan.

De trap op gaat een beetje moeizaam. In een hand de krukken en met je elleboog opduwen op de trap en met je andere hand omhoog trekken aan de leuning. Bovenaan heeft mijn man een krukje neergezet, waardoor ik na die laatste tree, me niet ineens vanuit de grond omhoog hoef te trekken. Ik heb ook een mobiele handgreep aan de stijl van de deur geplaatst, maar die blijft niet steeds vast staan. Ik trek me op aan de leuning en de stijl van de deur.

's nachts is het moeiliker, om uit bed te komen en dan naar het toilet te gaan. In het donker zie je niet goed, waar jij je krukken het best kunt  neerzetten. Mijn man heeft dus onder aan het bed ledlampjes  vastgemaakt met een bewegingsmelder, waardoor die aangaan, als ik opsta en er langs loop(strompel)

Je ziet, dat je met een beetje creativiteit en een paar geleende artikelen je toch een heel eind komt en meer kunt, dan je eerst had gedacht.

Bezoek

In bad, kun je ook goed kijken naar je knieen. Mij valt op, dat mijn linker knie toch iets minder dik is, dan een paar weken terug. Je kunt ook heerlijk even krabben, voor de brace weer om moet. Heerlijk even verfrissen.

Op vrijdag kwamen mijn oud collegaatjes Jose en Mieke gezellig op de koffie. En niet te vergeten Faye (heeeeeel lieve hond). We gingen lekker buiten zitten, omdat het mooi weer was en ook omdat onze katers niet zo heel blij zijn met ons hondbezoek. Ik zet dan wel zelf de koffie, maar het bezoek mag dan de koffie etc mee naar buiten  brengen. Als ik dat al hopsend met mijn krukken moet doen, zit er zo weinig meer in de kopjes en kunnen ze mij uitwringen. Ze hadden ook nog eens heerlijk ijs meegebracht, pistache en tiramisu. Lekker, zie foto. We bleven lekker zitten, tot het erg begon te regenen. Jose heeft toen ook nog snel de was van de wasdraad gehaald. Lief he??
Gelukkig konden we nog even onder de overkapping zitten.

's avonds had Koos geen zin om te koken, dus lieten we ons eten bezorgen. Via de site van thuisbezorgd hadden we aangevinkt, dat we om 17.15 uur ongeveer ons eten zouden willen krijgen. Toen we om 17.50 nog steeds niets hadden, belden we even. Daar zeiden ze, dat ze er bijna waren. Keken we op de bon, stond daar als bezorgtijd 17.45 uur. Waar het mis is gegaan, weten we niet, maar het had ons goed gesmaakt.

Vanmiddag moet mijn man weer werken. Mijn schoondouders komen dan koffie drinken en nemen iets lekkers mee, zeiden ze in de app. We gaan dan ook nog even naar de qualificatie van de F1 race kijken. We hopen dat Max op een mooie startplaats komt, vanwaar hij op het podium terecht kan komen. Fingers crossed.

Er zijn nog een paar mensen, die wel op bezoek willen komen. SVP geen bloemen meebrengen, want onze katten gaan daar mee spelen. Ook niet te veel lekkers, want dat is weer slecht voor de cijfers op mijn weegschaal.

Toch een beetje werken

Toch ben ik niet helemaal zonder werk. Ik ben ergocoach en als zodanig heb ik me opgegeven, om samen met een van de ergotherapeuten een nieuwsbrief te maken voor alle ergocoaches. Afgelopen weekend heb ik dus gekeken, hoe de aangeleverde info zo mooi mogelijk in een nieuwsbrief kan komen te staan. Ik heb hem gemaild naar de ergotherapeut, die nog een stukje zelf zalschrijven. Als alles goed is, wordt die binnenkort dan weer verzonden aan alle ergocoaches van Zuyderland.

Ook werd me, net voor de vakantie gevraagd, of ik een presentatie zou kunnen geven. Ik heb een beginnerscursus over omgaan met obese clienten in de zorg gevolgd bij Zwaartepunt. Hier wilden ze in de thuiszorg graag meer over weten. Ik ben dus begonnen met een presentatie over dit onderwerp, met in mijn handen de info van die cursus. Ik moet nog een aantal dingetjes er aan verbeteren, zoals bijvoorbeeld info laten invliegen op een sheet, zodat niet alles meteen zichtbaar is voor het publiek en ze zelf ook nog een beetje kunnen nadenken. Leuk om te doen, maar er gaat wel behoorlijk wat tijd in zitten.

Nieuwe tijd

Iets breken is nooit leuk, maar als, dan liever in deze tijd. Als je je verveelt, kun je de hele dag en nacht tv kijken als je wilt. Dat was 30 jaar geleden haast ondenkbaar. Wat ook heel handig is... is boodschappen laten bezorgen. Ik heb thuis op mijn gemak gekeken wat ik wil hebben, welke merken, hoeveelheid etc en dat zijn ze gewoon dinsdag komen bezorgen!!! Handig in kratten en tassen. In de gang eerst alles uitgesorteerd. Wat naar boven moest in een krat, diepvries in een speciale tas, zodat mijn man bij thuiskomst dit kon opruimen. De rest in de krat richting keuken geschoven en van daar uit alles opgeruimd.

Maandag een beetje gepoetst en gestoft (met zo'n handig ding op een uitschuifbare steel) voor zover dat ging vanuit mijn trippelstoel. Ook een aantal rommelhoekjes uitgezocht,weggegooid wat niet meer nodig of over datum was. Zo komt er heerlijk overzicht en ook ruimte.

Ik ben nu zover, dat ik mijn knie al 70 graden mag buigen. Heerlijk dat ik niet steeds dat dichte ding om hoef te hebben, maar dat er ook een beetje lucht bij mijn been komt. Jaren geleden had ik zeker gips gehad en dan met een breinaald proberen de jeuk weg te krijgen. Het lopen met de krukken gaat ook steeds beter. Ik moet gaan proberen om mijn linker voet af te wikkelen zoals met lopen, maar zonder er gewicht op te zetten. Dat zorgt er dan ook voor, dat ik straks niet met een verkorte achillespees zit.

Gisteravond even naar het boogschieten met mijn man. Gezellig iedereen weer zien en even uit huis. Mijn dochters waren er ook even, dus even kunnen bijpraten. Jongste lid van de vereniging (2 1/2 jaar) keek vol belangstelling naar mijn knie en de krukken die ik bij me had. Hij wou ook wel even proberen, of zijn arm(pje) ook in de kruk paste.😃 Erna heeft hij even op schoot filmpjes op youtube gekeken.

Heerlijk om even uit huis te zijn geweest. Vrijdag komen 2 ex-collega's gezellig op bezoek. Als iemand zich verveelt, app me maar, ik vind af en toe bezoek best wel leuk.

Weekend

Het is weekend, mijn man heeft vrij, maar hij heeft wedstrijden boogschieten. Ik ben dus overdag alleen. Ik heb wat langer geslapen vanmorgen, dus de dag is al half om. Het gaat goed, met de dichte brace om 's nachts en overdag de open. Het buigen gaat ook steeds gemakkelijker en ik zit op 60 graden. Nog 3 klikjes tot 90.

Vanmiddag kreeg ik ineens last van flinke pijnscheuten in mijn rug, tijdens het opstaan en gaan zitten. Dit hinderde wat ik wou doen behoorlijk. Ondanks dat heb ik op een aantal foto's afgedrukt, om nieuw in de lijstjes te doen. Er zijn een paar veranderingen geweest in ons gezin en nu zijn dan een aantal foto's aangepast. Ik heb ook een cake gebakken,maar die was een beetje zoet uitgevallen.

's avonds kwam mijn man erg moe thuis, dus heb ik lekker frietjes gebakken in de airfryer. Wat een uitkomst is dat apparaat toch. En nu met de nieuwe XL is alles nog lekkerder. We waren redelijk snel aan het eten.

Het lopen met de krukken gaat steeds beter. Het trap opgaan, blijft een hindernis. Vooral ook het opstaan boven. Mijn man heeft hier een krukje neer gezet, zodat ik niet meteen van de grond af op hoef te staan. Nu ben ik ook blij, dat ik een portable handvat heb, wat ik op het kozijn van de slaapkamerdeur vast zet, zodat ik me daar, samen met de trapleuning aan kan optrekken. Ideaal ding is dat, je ziet aan de bovenkant, of het handvat een goede grip heeft op de ondergrond.

Zondag ben ik nog even doorgegaan met de foto's, want ik was nog niet helemaal tevreden met het resultaat. Erna heb ik op mijn trippelstoel de wasmand gepakt, de strijkplank en het strijkijzer. Ook het zittend strijken ging redelijk. Ik moet alleen uitkijken met de stoom, die ook een beetje door de strijkplank gaat.

Ik heb nu ook een netflix account aangemaakt. Ik kan nu heerlijk bingewatchen en ben verder gegaan met de serie once upon a time. Sprookjes, maar dan net even anders. Ik was hier al mee begonnen met movies en series, tot hij daar niet meer te zien was. Heerlijk, om nu alles nog af te kunnen zien. Mijn man is nu ook helemaal blij, want  de scifi chanel is niet meer op tv en hij houdt van science fiction en fantasy.... Voordeel is, dat we het ook lekker in de tuin kunnen kijken. We gaan een mooie zomer tegemoet en geen komkommertijd.

Ik verveel me niet maar..

Donderdagmorgen even langs mijn moeder. Het was een hele onderneming, want ondanks dat het als seniorenappartement stond aangegeven, zijn er een aantal obstakels. Je moet een klein, maar steil heuveltje af, voor je bij de deur komt. Dan heb je een binnendeur, waar je redelijk aan moet trekken voor hij open gaat. Bij het appartement is een opstapje. Ik was daarom op de krukken vanaf de parkeerplaats naar boven(met de lift) gegaan en gelukkig kreeg mijn man de deur goed open.

Mijn zus was er ook en samen hebben we koffie gedronken en een beschuit met aardbeien erbij.

Erna gingen we naar de Makado. Ik moest even bij de Vodafone winkel naar binnen want ik had al een paar dagen geen internet. Blijkt, dat ik mijn mobiele gegevens uit had gezet 😂😂. Ik was dus weer binnen een paar minuutjes buiten. We gingen ook nog even naar een paar winkels, nu we er toch waren.

Als laatste gingen we langs HMS-Geleen met mijn nieuwe motorjas. De mouwen moesten nog korter gemaakt worden, maar ik wou zo graag de laatste vakantiedagen nog rijden. Misschien had ik het toch meteen moeten doen, dan had ik nu geen problemen met mijn knie.... We werden zoals altijd ontvangen met koffie of thee. Nadat ze even tijd had tussen het helpen van 2 klanten in, nam ze de jas aan, om te laten vermaken. ECHT EEN AANRADER DEZE WINKEL.

's Middags na een middagdutje begonnen we met het ophangen van onze tuindoeken. De zonsondergang onder de overkapping en de waterval(die we voor een prikkie kregen, omdat hij verkeerd was gelever) in de tuin. Erna startten we met het realiseren van onze plannen voor een insectenhotel. Pfff toch meer werk en planning dan gedacht. Maar het wordt mooi en als het af is, laat ik jullie een foto zien hier.

's avonds moesten we natuurlijk naar onze oranje leeuwinnen kijken en ZE HEBBEN GEWONNEN EN ZIJN DOOR NAAR DE FINALE VAN HET WK!!!!!!😃😃

Vrijdag morgen weer verder met het insectenhotel. Het werk wordt eigenlijk gedaan door mijn man, maar hij wil graag input van mij. Tussendoor lees ik een boek op mijn e-reader. Het is heerlijk buiten en tussendoor bekijk ik, wat we in ons hotelletje willen. Je kunt er vanalles over vinden op internet en ik heb me dan ook behoorlijk ingelezen. Mijn plannetje staat op papier.

Ik heb vandaag alweer een lieve kaart gekregen van een bewoonster. wat wordt ik toch verwend. Ik zou heel graag zijn gaan werken. Helaas moet dat nog een paar weekjes wachten.

Bezorgdiensten

Omdat ik een aantal dingen online heb besteld, heb ik een aantal dingen ondervonden met bezorgdiensten.

Postnl bezorgt tot nu toe redelijk in het tijdvak dat is afgesproken. Zij wachten ook eventjes, zodat je van je stoel naar de voordeur kunt komen

DHL bezorgt ook binnen de tijd, maar verwachten dat je ongeveer bij de deur zit te wachten. Zij bellen aan en lopen bijna meteen naar de buren om daar te proberen je pakje sneller af te leveren. Ze hebben dan ook al het blokje in hun hand om een briefje bij je in de bus te duwen.

GLS heeft een standaard tijdvenster, ma-vrij van 8.30 - 11.30. Helaas kunnen hier geen rechten aan worden ontleend. Dus het kan dan ook nog een paar uurtjes later worden. Om 20.14 uur werd mijn pakket geleverd. pffffff ik had het bijna opgegeven.

Het fijnste was een dienst, ik weet helaas niet meer welke, waar je precies kon zien hoever de bezorger was. Ook kon je zien hoeveel pakketjes degene, voor hij bij jou komt, nog moet afleveren.

Misschien ligt het ook aan de grotere hoeveelheid pakketjes, die de bezorgers moeten afleveren. Ik vraag me ook af, in hoeverre de managers hier invloed op hebben. Dus misschien ook proberen zoveel mogelijk pakketjes in zo kort mogelijke termijn te proppen. Misschien krijgen ze ook voor de hoeveelheid pakketjes betaald en zijn ze eerder thuis als ze sneller zijn. Wie weet...

Life goes on

Vrijdag toch naar de dierentuin in Overloon geweest. We hadden een tijd geleden kaartjes gewonnen via de bankgiroloterij. Mooie goedverzorgde dierentuin, aanrader om ook met iets oudere ondernemende kinderen heen te gaan. Zij kunnen zich dan uitleven op de zijpaadjes met touwen en houtblokken om op te lopen. De dierentuin heeft een flinke heuvel rondom het leeuwenverblijf. (safari) Het leek Koos een uitdaging, om die op te gaan. Het was echter een hogere klim dan verwacht. Koos kon de leeuwen van daaruit goed zien, ik keek in mijn stoel nog tegen een ballustrade met net er omheen aan. De rit naar beneden was ook spannend, Koos met zijn hakken in het zand en ik de remmen aangetrokken op de rolstoel. Mijn schoonvader vroeg zich af, of er beneden geen vangnet was, zodat Koos me had laten gaan......

Nadat we in de dierentuin waren geweest zijn we gaan eten bij Poort van Loon (vlakbij de A73). Hier hadden ze nog asperges en heb ik het aspergesmenu gegeten. HEERLIJK, helaas hebben ze dat nu niet meer.

Zaterdag en zondag moest Koos werken en was het veel te warm om veel te doen. Ik heb me dus binnen bij de airco verschanst. Zaterdagavond kreeg ik een bloemetje met een hilarische kaart cadeau van een bewoonster van de afdeling. Ik heb haar meteen gebeld en bedankt voor de lieve attentie. Ik had een gehaakt vest al ver klaar, maar vond het niet mooi, veel te open. Ik heb dit dus zitten uithalen, wat nog wel een dingetje was, aangezien het allemaal vierkantjes waren, die aaneen waren gehaakt. Nu maar eens kijken, hoe ik het wel wil maken dan.

Maandag gingen we naar de winkel.  Het viel Koos op, dat de achterkant van mijn knie nog weer een stukje blauwer was geworden. Koos houdt niet zo van boodschappen doen en weet dus niet zo goed de weg. Ik in de rolstoel mee. Wat opviel was, dat mensen steeds omkeken en aan de kant stoven als ik er aan kwam, om maar niet in de weg te lopen. Ook kwam personeel aangelopen, die me meteen wilden helpen, toen ik wat van het water pakte, dat ze in de winkel klaar hadden staan om extra te kunnen drinken met dit warme weer(wel een super idee van Jan Linders in Echt). Het viel me ook op dat, toen ik wou betalen het even duurde voor de kassiere doorhad dat ik dit deed, maar erna ook wel de kassabon aan mij gaf en niet aan Koos. Top!!!!

Maandagmiddag even naar de kermis bij de schoonouders in Roggel. Heerlijk koffie met vlaai/bienestich gehad. Erna even met Koos over de kermis, waar onze jongste dochter ons al snel had gespot en een stukje met ons meeliep. Het viel nu pas op, dat de straat waar mijn scchoonouders wonen toch wel bergop liep. Koos mocht dus weer een stukje harder duwen. Hij wou perse zelf over een bruggetje, dat ook wel goed omhoog liep.

Mijn schoonouders hadden ook op ons gerekend met het avondeten, dus moesten we ons opofferen voor frietjes met zuurvlees..... Thuis nog even oefenen met het been strekken en weer buigen. (ik zit nu op 50 van de 90% die ik uiteindelijk mag gaan buigen). Nu ff heerlijk uitbuiken met een fles water thuis en genieten van het windje dat achter me door het open raam komt.