Wat ik nog wel kan

Als je ziek bent, kun je blijven kijken naar wat je allemaal niet kunt. Ik ben er meer voor om te kijken wat ik nog wel kan.

Ik heb een heerlijke stoel, waar ik in kan zitten. Erbij staat een voetenbankje, wat mijn man ooit heeft gemaakt. Dit is op de goede hoogte om mijn been op te leggen, zonder dat het te hoog ligt. Met een schootkussen, kan ik op mijn laptop werken, bv aan mijn blog, nieuwsbrief voor de ergocoaches of een presentatie.

Mijn  (geleend via medipoint) trippelstoel is ook onmisbaar. Hier in huis heb ik gelukkig geen afstapjes in de kamer, waardoor ik sneller door de kamer kan bewegen. Ook kan ik nu koffie halen, ook voor bezoek. Ook eten pakken gaat makkelijker. Ik kan met het bord op schoot  door de kamer rijden. Als het moet, kan ik dan ook even gaan staan, door me vast te houden aan bv het aanrecht, om dingen uit de kastjes te pakken. Ook eten maken, voorbereiden, kan ik zo met enige aanpassingen. Ik kan ook stoffen, met zo'n geval aan een stok. Ook kan ik dingen, vooral rond ooghoogte en iets lager, poetsen met van die doekjes. Het leuke is, dat je met de trippelstoel je kunt afzetten aan de tafel, kast, bank etc, zodat je een beetje sneller door de kamer kunt rijden. Echt een aanrader, als je je been niet mag/kunt belasten.

Zonder mijn (geleend via medipoit) rolstoel kwam ik amper buiten ons huis. Ik kan nu naar het dorp (de stad), winkelen etc. Dat was me op mijn krukken niet zo goed gelukt. Ik had in het begin een gipslade er op, omdat ik mijn knie niet mocht buigen. Nu hoeft dit niet meer, omdat ik mijn knie toch al een stuk mag en kan buigen.

Mijn thermosfles, die ik net gekocht had bij de Lidl is heel handig, omdat mijn drinken er lang koel in blijft. Ik hoef dan niet steeds naar de kraan om iets te drinken. Ik haal tussendoor wel af en toe een kop koffie, waardoor ik dan net weer even anders zit en in beweging kom.

De grijper helpt me om dingen te pakken, die net iets te ver weg liggen. Dat komt vaker voor, dan ik zou willen, maar dit is dan erg handig.

Mijn krukken, met gevormd handvatten (ideaal, je krijgt er geen pijn aan je handen van) kan ik ook niet echt missen. Gelukkig hebben we die ooit aangeschaft, omdat onze dochters nog al eens een knie, voet etc hadden verstuikt met bv judo.  Om naar het toilet te gaan, naar buiten bv auto, rolstoel, ergens naar binnen waar een opstapje is. Ook boven, om naar bed, douche toilet (gelukkig ook een boven) te gaan.

De trap op gaat een beetje moeizaam. In een hand de krukken en met je elleboog opduwen op de trap en met je andere hand omhoog trekken aan de leuning. Bovenaan heeft mijn man een krukje neergezet, waardoor ik na die laatste tree, me niet ineens vanuit de grond omhoog hoef te trekken. Ik heb ook een mobiele handgreep aan de stijl van de deur geplaatst, maar die blijft niet steeds vast staan. Ik trek me op aan de leuning en de stijl van de deur.

's nachts is het moeiliker, om uit bed te komen en dan naar het toilet te gaan. In het donker zie je niet goed, waar jij je krukken het best kunt  neerzetten. Mijn man heeft dus onder aan het bed ledlampjes  vastgemaakt met een bewegingsmelder, waardoor die aangaan, als ik opsta en er langs loop(strompel)

Je ziet, dat je met een beetje creativiteit en een paar geleende artikelen je toch een heel eind komt en meer kunt, dan je eerst had gedacht.